قربون دست و پای بلوری بچه‌ام

boloorak

 

وقتی بچه را توی بغلم می‌‌گیرم، قیافه‌اش یک‌جور است و وقتی می‌گذارمش توی گهواره، شکلش انگار عوض می‌شود. وقتی به پهلو می‌خوابد، چهره‌اش با وقتی که طاقباز خوابیده، فرق می‌کند. وقتی چشم‌هایش باز است یک شکل است و با چشم بسته یک بچه‌ی دیگر می‌شود. وقتی می‌خندد و چانه‌اش تکان می‌خورد با وقتی که گریه می‌کند و چانه‌اش می‌لرزد، قیافه‌اش از زمین تا آسمان متفاوت است. من دارم هزار تا بچه را بزرگ می‌کنم. مدام دوربین گوشی‌‌ام را روشن می‌کنم و چیک‌چیک از بچک عکس می‌گیرم. کادر می‌بندم و از زوایای مختلف عکس می‌گیرم. اما بعد که به عکس‌ها نگاه می‌کنم، می‌بینم خود واقعی بچه خیلی بامزه‌تر و شیرین‌تر از عکسش است. هیچ کادری و قابی لطف مطلب را ادا نمی‌کند. هیچ دوربینی مثل چشم‌های من بچه را نمی‌بیند. چشم‌هایم بچه‌ی کوچکم را زیباتر از تمام دوربین‌ها و لنزهای دنیا می‌بیند.

 

2دیدگاه

  1. الهه میگه: پاسخ دادن

    خخخخخ، شلوارشو….

  2. سمانه میگه: پاسخ دادن

    گل پسریه برای خودش😍

پاسخ دهید